ساقه خوشه هایش بی برگ و درشت و حاوی دانه های قهوه ای براق است . ارتفاع آن به 20 الی 30 سانتیمتر میرسد . اندام خوراکی آن برگ گیاه است .

1- برگ و ساقه های آن به سبب داشتن ویتامین ث زیاد برای تصفیه خون ، رقیق شدن خون و جلوگیری از فساد لثه استفاده می شود

2- بذر آن دارای هورمون های گیاهی بوده و ترشحات داخلی را تقسیم می کند

3- باد شکن ضد عفونی کننده و ادرار آور است

5- ضماد بذر آن باز کنندۀ زخمها و پاک کنندۀ جای آنهاست

6- برای درمان بیماری برص(لکه های سفید پوست) غازایاغی بسیار مؤثر خواهد بود.

7- طبیعت آن گرم بوده و در بعضی از نقاط ایران مردم آن را با سبزیجات دیگر مصرف می کنند و گاهی نیز با آن کوکو تهیه می کنند

8- غازایاغی خنک ، اشتها آور ، ملیّن و ادرار آور می باشد

9- اگر برگهای تازه غازایاغی را بکوبند و روی محل گزیدگی حشرات بگذارند ، سوزش نیش و گزیدگی را برطرف می کند

10- غرغره کردن شیره برگ تازه غازیاغی در موقع گلودرد های سخت مفید است.